زندگی ...

در هیاهوی زندگی دریافتم
چه دویدنهایی که فقط پاهایم را از من گرفت
درحالیکه گویی ایستاده بودم
چه غصه هایی که
فقط سپیدی مویم را حاصل شد
در حالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود
دریافتم کسی هست
که اگر بخواهد می شود
و اگرنه نمی شود. به همین سادگی...
کاش نه می دویدم و نه غصه می خوردم
به جایش فقط او را نگه میداشتم
او خودش برای همه دردها درمان است.....
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم بهمن ۱۳۹۱ ساعت 20:50 توسط سپیده دارا
|
خداوندا ! دستانم خالی است و دلم غرق در آرزو ها ، یا به قدرت بیکرانت دستانم را توانا کن یا دلم را از آرزوهای دست نیافتنی خالی کن ...